همچنین وی از بدو تاسیس مرکز حفظ و اشاعه موسیقی به تدریس و تحقیق در این مرکز مشغول بوده است.
داود گنجه ای علاوه بر دیدن مکاتب مختلف سازی و آوازی و تحصیل در دانشگاه و مرکز حفظ و اشاعه موسیقی و محشور بودن با اکثر استادان بنام موسیقی، چهره ای شناخته شده در عالم موسیقی است و با اکثر استادان نام آشنا و برجسته در رشته های مختلف هارمونی –سلفژ-ردیف نوازی –ردیف آوازی کارکرده و بهره فراوان برده است.وی همه فعالیت خود را در زمینه تدریس متمرکز کرده است و علاوه بر کارهای هنری در تولید آثار ارزنده موسیقائی در سمت های گوناگون مدیریت داشته است .

از جمله سوابق و سمت های گنجه ای می توان به موارد ذیل اشاره کرد:
1- عضو شورای مرکزی طرح و برنامه ریزی آموزشگاههای آزاد موسیقی
2- عضو شورای عالی موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
3- عضو شورای طرح تکریم هنرمندان کشور
4- عضو شورای نظارت بر نوارها و اجراهای موسیقی
5- عضو شورای ارزشیابی هنرمندان کشور
6- مشاور هنری بنیاد رودکی
7- مشاور هنری مرکز موسیقی
8- مشاور هنری دانشگاه آزاد رشته هنر و معماری
9- مشاور هنری و عضو هیات امناء انجمن موسیقی ایران
10- عضو شورای پژوهشی و آموزشی صداوسیما
11- عضو شورای سیاست گذاری مرکز موسیقی
12- عضو کمیته ملی موسیقی وابسته به یونسکو
13- عضو شورای ارزشیابی صداوسیما
14- مدیر مرکز حفظ و اشاعه موسیقی
15- قائم مقام و جانشین مدیرکل موسیقی صداوسیما
16- قائکم مقام و مدیر عامل خانه موسیقی
17- عضو هیات داوران جشنواره های موسیقی فجر از ابتداتاکنون
18- عضو هیات داوران جشنواره های موسیقیجوان در تمام دوره ها
19- عضو هیات داوران جشنواره های موسیقی معلولین
20- عضو کانون نوازندگان سازهای ایرانی خانه موسیقی
21- عضو کانون مدرسان موسیقی خانه موسیقی
22- مسئول بررسی خروج کلیه سازها از کشور
23- شهروند نمونه ؛منتخب انجمن شهر تهران
و چندین مسئولیت مختلف در زمینه های آموزش و پرورش و مدیریت های هنری در شاخه های مختلف.
به اعتقاد داود گنجه ای بیشترین موفقیت خود را در تعلیم و تربیت و پرورش دادن جوانان برومند در علوم نظری و علوم عالی موسیقی که ایشان هم اکنون در هفته 20 ساعت بطور مستمر تدریس ویلن و کمانچه دارد .
تقدیرنامه ها :
لوح افتخار درجه یک هنری از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
لوح افتخار در بیستمین جشنواره موسیقی فجر
و صدها تقدیر وتشویق از مقامات مملکتی در همه سطوح

هوشنگ ظريف به سال 1317 در تهران متولد شد و از کلاس پنجم ابتدایی وارد هنرستان موسیقی ملی شد که در آن دوره استاد روح الله خالقی مدیریت هنرستان را بر عهده داشت.
 او از ميان سازها به "تار" بيش از همه نظر داشت. آن را انتخاب کرد و در کلاس موسی خان معروفی آموزش تار را شروع کرد. هوشنگ ظريف نوجواني بيش نبود كه جهت فراگيري موسيقي نزد استاداني مثل:موسي معروفي و علي اكبر شهنازي مي رود و از محصر اين استاتيد كسب فيض کرد. در سال 1337از اين هنرستان فارغ التحصيل شده در همين سال به استخدام وزارت فرهنگ و هنر به عنوان هنرآموز سرود و موسيقي در آمد. سپس مشغول تدريس در سازمان پيش آهنگي ايران شد و در سازمان خدمات اجتماعي كشور با سمت هنرآموز موسيقي كشور به نابينايان مشغول شد. او در طول چهار سال دوره عالی را در هنرکده موسیقی گذراند و از محضر استاد علی اکبر شهنازی بهره برد. 
استاد ظريف از سال1342 به دعوت استاد حسین دهلوی تا سال 1359در هنرستان عالي موسيقي ملي به مدت 17سال به تدريس اشتغال و از سال 1361 استاد تار واحد موسيقي سازمان زرتشتيان ايران (فروهر) است. 
هوشنگ ظريف سال ها سوليست تار در اركسترهاي متعدد سازمان ملي وابسته به وزارت فرهنگ و هنر و شركت در اجراي برنامه هاي موسيقي اركسترهاي مزبور در سازمان راديو تلويزيون ملي ايران بود، او اجراهای متعددی با گروه استاد فرامرز پایور داشته است و با آنها در کشورهای اروپایی و آسیایی زیادی به اجرای موسیقی ایرانی پرداخته است.
از دیگر فعالیت های او می توان به سوليست و نوازنده تار در برنامه هاي موسيقي ملي ايران در راديو تلويزيون ايران به مدت 20 سال، اجرای برنامه های موسیقی اصیل و سنتی ایران در شهرهای مختلف ایران و کشورهای دنیا از جمله  آمريكا، شوروي، كانادا، ژاپن، فرانسه، انگليس، آلمان غربي، ايتاليا، مصر، تونس، مراكش، الجزاير، هندوستان، پاكستان، تركيه و تمام كشورهاي اروپاي شرقي همراه با اركسترهاي موسيقي سنتي وابسته به وزارت فرهنگ و هنر سابق اشاره کرد. ا
استاد ظريف در سال 1973 نيز به منظور اجراي برنامه هاي آموزشي موسيقي سنتي و ملي ايران در بخش موسيقي تعدادي از دانشگاه هاي آمريكا در سراسر اين كشور مسافرت داشته و نيز در فستيوال موسيقي " شانكار لعل " كه در سال 1975 در هندوستان برگزار شد شركت و در بيست و يكمين فستيوال جهاني موسيقي كه در همين سال در فرانسه بر پا شده بود شركت داشته. استاد ظریف با شركت فعال در اجراي كنسرت هاي معتدد موسيقي ايراني در وين پايتخت اتريش موجب شناسايي هرچه بيشتر موسيقي سنتي ايران به اين مركز موسيقي و فرهنگي اروپا گرديد ، سپس در سال 1985 كه در فستيوال اينسبورك شركت كرد موجب شناسايي و اشاعه موسيقي سنتي ايران شد. 
استاد ظريف علاوه بر سمت استادي در تار  با نواختن سه تار و تنبك آشنايي كامل دارد و شاگردان متعددي را در هنرستان و مؤسسات فرهنگي و كلاس هاي خصوصي و عمومي تعليم داده است. او همچنین درجهت تدوين متد نوازندگي تنبك با مرحوم استاد حسين تهراني همكاري داشته كه حاصل این همکاری در کتابی تحت عنوان آموزش تنبك به چاپ رسیده است. ديگر همكاري در تصحيح و رديف هاي آوازي مرحوم محمود كريمي استاد آواز ايران بوده است كه تحت عنوان كتاب رديف آوازي موسيقي سنتي ایران به بازار عرضه شده است. او شش سال متوالی عضو هیئت مدیره خانه موسیقی و چهار دوره رئیس هیئت مدیره کانون نوازندگان سازهای ایرانی بوده است.
از دیگر آثار او می توان به کتاب ها و مجموعه های صوتی زیر اشاره کرد:
- نت نگاری و ویرایش چهار کتاب درباره استاد لطف الله مجد، اسد الله مجد، جلیل شهناز و فرهنگ شریف و ابراهیم سرخوش
- مجموعه های صوتی تکنوازی های استاد از جمله دشتی و اصفهان، همنوازی با فرامرز پایور، گوشه هایی از ردیف موسی خان معروفی به کوشش کامبیز روشن روان
- کتاب دستور مقدماتی تار، کتاب اول و دوم هنرستان. 

شهرام ناظری در سال ۱۳۲۸در کرمانشاه در خانواده ای فرهنگ دوست و اهل هنر و موسیقی به دنیا آمد. پدرش كه صدای لطيفی داشت و از سبك قدما و خوانندگان آن ديار به خصوص شادروان شيخ داوودي خواننده بزرگ بهره گرفته بود فرزندش را تحت تعليم قرار داد.

قطب اين خانواده استاد حاجی خان ناظری بود كه اكثر موسيقی دانان كرمانشاه را با نت و موسيقی اصيل ايران تعليم داد و خود از شاگردان درويش خان و كلنل وزيری بود. در سن ۹سالگی اولين برنامه هنری خود را در راديو كرمانشاه همراه با تار مرحوم درويشی از نوازندگان معروف كرمانشاه اجرا نمايد. او سپس در سن ۱۱سالگی در راديو تلويزيون ايران چند برنامه در آواز ايراني اجرا کرد. شهرام از دانش پسر عمويش علی ناظری و درويش نعمت علی خان خراباتی در زمینه موسيقی محلی و كردی نیز بهره فراوان گرفت.

در سال ۱۳۴۵برای بهره گيری از محضر اساتيدی چون شادروان عبداله دوامی، نورعلی برومند، عبدالعلی وزيری، محمود كريمی و. .. مقيم تهران شد و همزمان سه تار را نیز نزد استادان احمد عبادی، محمود تاج بخش، جلال ذوالفنون و محمود هاشمی فرا گرفت. شهرام ناظری مدت يك سال نیز در تبريز با نوازندگان و موسيقي دانان آن ديار مانند بيگجه خانی و محمود فرنام قيطانچيان كه از شاگردان اقبال آذر بودند درزمينه موسيقی ايرانی همکاری کرد. درسال ۱۳۵۴بنابه پيشنهاد نورعلی برومند به استخدام راديو تلويزيون در آمد و اولين برنامه خود را با گروه شيدا به سرپرستی محمد رضا لطفی با مثنوی مولانا و ترانه ای از شيخ بهايی اجرا نمود و پس از آن با گروه عارف به سرپرستی حسين عليزاده و پرويز مشكاتيان همكاريش را ادامه داد.

سال ۱۳۵۵درنخستين كنكور موسيقی سنتی ايران (باربد) مقام اول رابه دست آورد و درسال ۱۳۵۶همراه باگروه سماعی به سرپرستی اصغر بهاری و حسن ناهيد برای اجرای كنسرت در جشنواره توس انتخاب شد. از سال ۱۳۵۷تا ۱۳۶۰با تلاش پی گير و بی وقفه آلبوم‌های چاووش (۲) (۳) (۴) (۷) (۸)، آلبوم مثنوی موسی شبان و سخن عشق را تهیه كرد.

 در سال های ۱۳۶۰تا ۱۳۶۴از فعاليت خود کاست و مشغول تدريس موسيقی و رديف های آواز ایرانی به علاقه مندان شد. از سال ۱۳۶۴به بعد با همكاری گروه های موسيقی ايرانی كارهای زيبايی را به بازار موسيقی عرفانی و اصيل ايرانی عرضه کرد از جمله اين آثارمی توان ازشور انگيز با همكاری حسين عليزاده، گل صد برگ و آتش در نيستان با همكاری جلال ذوالفنون، كنسرت اساتيد با همكاری گروه فرامرز پايور و بی قرار با همكاری گروه جليل عندليبي را نام برد. شهرام ناظری طی فعاليت هنری خود برای اجرای كنسرت، سفرهای بسیاری به كشورهای آسيايی، اروپايی و آمريكا داشته و در فستيوال های جهانی نيز حضور به هم رسانيده است. در سال ۱۳۸۰به همراه فرزندش حافظ ناظری در جشنواره موسیقی فجر شرکت کرد.

این اجرا جايزه اول اين فستيوال به عنوان بهترين خواننده موسيقی اصیل ایرانی را نصيب او کرد. ناظری همچنین جايزه مخصوص هيئت داوران جشنواره مهررا نیز از آن خود ساخت. در سال ۱۳۸۶نشان شوالیه ادب و هنر را از سوی دولت فرانسه دریافت کرد. این نشان بالاترین نشان فرهنگی فرانسه است و پاس‌داشتی است از طرف دولت فرانسه به هنرمندانی که تلاش ویژه‌ای در اعتلای فرهنگ و هنر انجام می‌دهند.

 وی همچنین در همین سال(۲۰۰۷میلادی) از طرف مجمع آسيا به عنوان هنرمند برتر آسيا انتخاب و از طرف پارک كی مون دبير كل سازمان ملل متحد تقدير ويژه شد. مثنوی موسی و شعبان، بهاران ابیدر، شعروعرفان (بنمای رخ)، یادگار دوست، ساقی نامه و صوفی نامه ۱و ۲، نجوا، بشنو از نی، سخن تازه، دیوان شمس، لاله بهار، شورانگیز، درگلستانه، زمستان، کنسرت اساتید موسیقی، گل صدبرگ، آتش در نیستان، چاوش 2،3،4،7 و 8، چشم به راه، کنسرتی دیگر، دل شیدا، کیش مهر، مطرب مهتاب رو، بی قرار، حیرانی، لولیان، غم زیبا و سفر به دیگر سو ،مولویه مجموعه آلبوم هایی است که او منتشر کرده است.

فرهنگ شريف سال ۱۳۱۰در شهرستان آمل به دنیا آمد. از چهار سالگي تحت تاثير آموزش موسيقي به وسيله ي پدرش و نيز رفت و آمد بزرگان موسيقي به منزل آنها خصوصا عبدالحسين خان شهنازي برادر حاج علي اكبرخان شهنازي، موسيقي را فرا گرفت.

در سن دوازده سالگي نخستين تك نوازي خود را كه به صورت زنده از راديو پخش مي شد با موفقيت اجرا كرد و به دنبال آن در اغلب برنامه هاي گل ها به عنوان تك نواز آواز، خوانندگان برنامه را همراهي كرد. وی از بدوشروع برنامه گلها به همت زنده یاد داود پیرنیا و برنامه تکنوازان به همت استاد میر نقیبی با شیوه ای نو در نوازندگی تار، حضور داشت.

فرهنگ شريف در كارنامه هنري خود با خوانندگاني چون روح انگيز، تاج، غلامحسين بنان، شجريان، محمودي خوانساري، ايرج و ... هم نوازي داشته است و در چندین فستيوال بين المللي از جمله فستيوال موسيقي برلين توانسته است ساز تار را به خوبي به جهانيان بشناسد، فرهنگ شريف چند سالي را در دانشگاه هاي مطرح امريكا به امر آموزش موسيقي مشغول بود.

او نخستين هم نوازي را با خوانندگاني چون محمودي خوانساري، شجريان، اكبر گلپايگاني داشت و نخستين تصنيف اكبر گلپايگاني از ساخته هاي اوست.
فرهنگ شريف موفق به دريافت نشان درجه يك هنري ازدست آقاي خاتمي رئيس جمهور وقت شده است.

فرهاد فخرالدینی سال ۱۳۱۶ هجری شمسی در تبریز به دنیا آمد. پدرش از ادیبان صاحب نام بود و این امر باعث شد که فرزندانش به امور هنری گرایش پیدا کنند. او از پنج سالگی آموختن موسیقی را آغاز کرد.

 دوره ردیف‌های موسیقی زیر نظر احمد مهاجر آموخت و بعد از مدتی نزد استاد ابوالحسن صبا رفت و نوازندگی ویولن را به عنوان ساز تخصصی خود انتخاب کرد. از دوستان نزدیک او که در کلاس صبا با هم همکلاس بودند می توان به علی تجویدی اشاره کرد. فخرالدینی مدتی بعد وارد دوره عالی هنرستان موسیقی شد.

هنوز تحصیلاتش در این هنرستان عالی به پایان نرسیده بود که از سوی ریاست وقت هنرستان، استادحسین دهلوی به تدریس در همان هنرستان دعوت شد. سال ۱۳۴۴ همکاری با برنامه های مختلف رادیو را نیز آغاز کرد و از سال ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۸ رهبر ارکستر بزرگ رادیو و تلویزیون بود. فخرالدینی نیز از سال ۱۳۴۷ ساخت موسیقی را نیز با آهنگسازی برای فیلم سینمایی شوهر آهو خانم به کارگردانی داوود ملا پور آغاز کرد.

از دیگر آثار سینمایی او می توان به آهنگسازی فیلم های کمال ‌الملک (علی حاتمی ۱۳۶۳)، گزارش یک قتل (محمدعلی نجفی ۱۳۶۵)، بوعلی سینا (کیهان رهگذار ۱۳۶۶)، پرستار شب (محمدعلی نجفی۱۳۶۶)، روز باشکوه (کیانوش عیاری ۱۳۶۷)، شاخه‌ های بید (امرالله احمدجو ۱۳۶۷)، جستجوگر (محمد متوسلانی۱۳۶۸)، ساوالان ( یدالله صمدی ۱۳۶۸)، آپارتمان شماره ۱۳ (یدالله صمدی۱۳۶۹)، ملک خاتون (حسن محمدزاده ۱۳۶۹)، قرق (احمد هاشمی۱۳۷۰)، زندان دیو (حسن محمدزاده۱۷۱۳)، آدم برفی (داود میرباقری ۱۳۷۳)، مسافر ری (داود میرباقری۱۳۷۹)، وعده دیدار (جمال شورجه۱۳۸۳) و...اشاره کرد. فرهاد فخرالدینی طعم و رنگ ایرانی به خوبی در آثارش دیده می شود.

با وجودی که در آثار او از سازبندی غربی استفاده می شود اما اثر هویت ایرانی خود را به خوبی نشان می دهد. او در سال ۱۳۷۷ با حمایت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ارکستر موسیقی ملی ایران را راه اندازی کرد. در این ارکستر از سازهای غربی و ایرانی استفاده می شود و آثار هنرمندان و آهنگسازان ایرانی به اجرا در می آید. این ارکستر تا کنون اجراهای موفقی را همراه با این ارکستر انجام داده و استعدادهای فراوانی را به موسیقی ایرانی شناسانده است. فرهاد فخر الدینی، در طول زندگی هنری خویش به جز آهنگسازی، به امور پژوهشی نیز پرداخته است و در این زمینه به بررسی ریتم در موسیقی قدیم ایران علاقه‌مندی بیشتری نشان داده است.

او که هم اکنون رهبر ارکستر ایران است با این ارکستر سفرهایی به کشورهای دیگر داشته است. این ارکستر نیز همانند ارکستر سمفونیک تهران با مشکلات و کمبودهای زیادی مواجه بوده است اما توانسته بدون وقفه به کار خود ادامه دهد. در سال گذشته قرار بود ارکستر کنسرت های شهرستان های مختلف ایران را آغاز کند. اما نخستین برنامه آن که قرار بود در تبریز برگزار شود، نیز به مرحله اجرا نرسید. با این حال فخرالدینی هنوز رهبری و اداره ارکستر مسیقی ملی را به عهده دارد و در اجرای هر چه بهتر برنامه های آن تلاش می کند.

محمد صدیق تعریف خواننده موسیقی ایرانی سال ۱۳۳۴در سنندج به دنیا آمد و در سنندج با موسیقی ایرانی آشنا شد. اما آغاز فعالیت حرفه ای او مصادف با زمان ورود به دانشگاه و  اقامت در تهران بود.

سال 1۱۳۵۴ هم زمان با ورود به دانشگاه هنرهای زیبای دانشگاه تهران موسیقی تحصیل در رشته هنرهای نمایشی را آغاز کرد و سال۱۳۵۹ از دانشگاه فارغ التحصیل شد. هم زمان از محضر استاد محمود کریمی بهره می گرفت و به تحصیل موسیقی می پرداخت. او از سال ۱۳۵۴ت ۱۳۵۶ نرد این استاد به آموختن ردیف های آوازی پرداخت.

از سال ۱۳۵۵ تا سال ۱۳۵۷ نیز نزد رضوی سروستانی به آشنایی با مکتب های آوازی استاد طاهر زاده به روایت استاد برومند مشغول بود. سال های ۱۳۵۹ تا۱۳۶۴نیز با شيوه و سبك آوازي استاد عبداله دوامي به ياري و همت نصراله ناصح‌پور پرداخت.

اولين كنسرت رسمي صدیق تعریف و ارائه اولين كاست موسيقي به نام «مكتب اصفهان» به ياد استاد حسين طاهرزاده در دستگاه سه ‌گاه، با همكاري گروه شيدا و عارف به سرپرستي محمدرضا لطفي در سال ۱۳۶۲تصنيف کوتاه بر روی رباعيات ابو علی سينا به آهنگسازی فرهاد فخرالدینی، در سريال ابن سينا که در سال ۶۴ از صدا و سیما پخش می شد چهره او را به عنوان یک خواننده بیشتر به مردم شناساند. 
پائيز ۱۳۶۷ كنسرت شورانگيز (بيات ترك) را با همكاري گروه شيدا و عارف به سرپرستي و آهنگسازي حسين عليزاده در تهران تالار وحدت اجرا کرد. در این سال تعریف همچنین دومین اثر خود، آلبوم گلگشت با همکاری گروه شیدا به سرپرستی پشنگ کامکار را نیز اجرا و روانه بازار کرد. او در این سال قطعاتی از آثار حسین دهلوی را نیز در آلبومی به نام آثاری از حسين دهلوی، اجرا و ارائه کرد.

تابستان سال بعد كنسرت همياري به مناسبت فاجعه زلزله گيلان و مازندران سال ۱۳۶۸ به همراه گروه همنوازان سه تار و به آهنگسازي و سرپرستي حسين عليزاده، را در تهران تالار وحدت اجرا کرد.
بهار سال ۱۳۶۹ نیز آلبوم شیدایی را که حاصل همکاری مشترک تعریف با جلال ذوالفنون و اجرای گروه سه تار نوازان بود، تدوین و ارائه کرد.

پس از این دوره او باز هم به فراگیری و تحقیق در زمینه آواز پرداخت و از سال ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۲ قطعات و تصانیف استادان قدیمی را در محضر زنده یاد علی اصغر بهاری و آشنائی با مکاتب و شيوه های آوازی قديم ایران در محضر مجيد کيانی از سال ۱۳۷۰ تا ۱۳۷۲ادامه داد.

همزمان با این کارها به ارائه آثار موسیقایی نیز می پرداخت که از آن جمله می توان به انتشار آلبوم فراق با همکاری گروه شیدا و سرپرستیپشنگ کامکار در زمستان ۱۳۷۱و همچنین تدوین و ارائه شور دشت با همکاری گروه همنوازان در زمستان ۱۳۷۲اشاره کرد. او از سال ۱۳۷۲تا ۱۳۷۵نیز از محضر استاد رجب امیری فلاح بهره گرفت. 
او همچنین آثاری نیز در خارج از ایران به اجرا درآورده است که اجرای کنسرت سه گاه و ماهور در پاریس در پائیز سال ۱۳۷۳و مجموعه کنسرت های بیات اصفهان به همراهی گروه شیدا و به آهنگسازی و سرپرستی محمدرضا لطفی در کشور های ایتالیا، فرانسه، سوئیس، آلمان، انگلستان و فرانسه در سال های ۱۳۷۴و ۱۳۷۵از آن جمله اند. 
اجرای آواز و تصنيف عبدالقادر مراغه ای موسيقيدان بزرگ قرن نهم ایران در مقدمه سريال تلويزيونی امام علی (ع)، حاصل تحقيق و تدوين استاد فرهاد فخرالدينی نیز از آثار ماندگار و مهم دیگر این هنرمند به شمار می آید.
از آثار دیگر این هنرمند می توان به آلبوم های آبگینه (اجرای گروه همنوازان، بهار ۱۳۷۶)، یاد طاهر زاده ، شیدائی، شور دشت، ماه همیشه تابان(سال ۱۳۷۸)، ماه بانو (به مناسبت چهلمین سالگرد در گذشت قمرالملوک وزیری، سال ۱۳۷۸)، کردانه (اجرای گروه کامکارها در سال ۱۳۸۲)، ماه عروس (آهنگسازی حمید متبسم و اجرای گروه دستان، سال ۱۳۸۳) اشاره کرد.

او علاوه بر اجرای کنسرت و ارائه آلبوم های موسیقی، از سال ۱۳۶۴تا کنون به تعلیم وتدریس موسیقی و آواز ایرانی مشغول است. 

  فرامرز پایور سال ۱۳۱۱ در تهران متولد شد. او ظرائف نوازندگی ساز سنتور را نزد استاد ابوالحسن صبا آموخت و در راه اعتلای این ساز بسیار كوشید. پایور علاوه بر نگارش كتب دستور سنتور، قطعات آهنگین بسیاری نیز برای این ساز ساخت و تنظیم كرد.

پدرش استاد زبان فرانسه وعلاقه مند به نقاشی بود وتابلوهای زیادی از او به یادگار مانده است. پدر بزرگش مصور الدوله، نقاش مخصوص دربار قاجار بود و آثارش در کارخ های گلستان و صاحبقرانیه نگهداری می شود. پدر و جدش ویلون و سنتور را خوب می نواختند و با استادان زمان خود معاشرت داشتند.
تحصیلات ابتدایی و متوسطه او در دبستان عسجدی و دبیرستان دارالفنون تهران به پایان رسید و در سال ۱۳۳۱وارد خدمت نظام شد ویک سال بعد به استخدام وزارت دارایی درآمد. پایور در هفده سالگی آموختن موسیقی را در مکتب استاد صبا آغاز کرد و در مدت شش سال ردیف موسیقی را فراگرفت.

با همكاری اركستر وزارت فرهنگ و هنر سابق، همچنین خوانندگانی چون عبدالوهاب شهیدی، محمدرضا شجریان، نادر گلچین و سروش ایزدی اجرا كرده است. وی با وجود بروز عارضه سكته و زمین‌‏گیر شدن از چند سال گذشته تاكنون، هنوز از تربیت شاگردان و كوشش در راه اعتلای موسیقی ملی ایران غافل نمانده است.
پس از تأسیس تلویزیون، پایور به اجرای برنامه های زنده در این رسانه گروهی پرداخت که در زمان خود، گام مهمی برای جلب بیشتر توجه مردم به موسیقی سنتی ایران بود فعالیت اصلی او از سال ۱۳۳۴در اداره کل هنرهای زیبا آغاز شد. همزمان با تدریس در هنرستان موسیقی ملی در همین سال با تاسیس تالار رودکی برنامه هایی را نیز برای تک نوازی وهم نوازی ترتیب داد و بسیاری از آثار گذشتگان را به ذوق خود تنظیم کرد.
بعد از درگذشت صبا در سال ۱۳۳۶پایور به آموخته های خود قناعت نکرد و نزد استادانی چون عبداله دوامی، موسی معروفی و نورعلی خان برومند به فراگیری ردیف درویش خان، میرزا عبداله پرداخت.
سال 1342 پایور برای تحصیل زبان به انگلستان رفت و پس از گذراندن دوره ای سه ساله موفق به دریافت درجه تخصصی زبان انگلیسی از دانشگاه کمبریج شد. در اواخر همین دوره تحصیلی چند برنامه تکنوازی سنتور را همراه با سخنرانی هایی در معرفی موسیقی ایرانی در دانشگاه های لندن و کمبریج اجرا نمود و به قول خودش تحصیل زبان انگلیسی را به خدمت معرفی موسیقی ایرانی گرفت.

بازگشت پایور از انگلستان مصادف با آغاز برگزاری جشن های هنرشیراز بود. او همه ساله با گروه اساتید و گروه نوازندگان فرهنگ و هنر نمونه های ارزنده ای از آثار بزرگان موسیقی ملی ونیز آثار خود را در این جشن ها اجرا می نمود. پایور در سال ۱۳۴۷از وزارت دارایی به وزارت آموزش وپروش (سازمان مبارزه با بی سوادی) منتقل و در سال ۱۳۵۵ بازنشسته شد.

از آثار او می توان به مجموعه زیر اشاره کرد:
ردیف آوازی موسیقی ایرانی به روایت استاد عبداله دوامی، مجموعه تصنیف های قدیمی از ساخته های عارف، شیدا، سماع حضور و...، مجموعه آثار درویش خان ورکن الدین مختاری، پایور مدتی هم نزد حسین دهلوی و امانوئل ملیک اصلانیان آهنگسازی آموخت واز محضر این دو استاد بهره های فراوان گرفت.
تلاش بی دریغ این هنرمند برای حفظ و اشاعه آثار ارزشمند موسیقی ملی ایران در زمینه تألیف و تدوین نیز بسیار پر بار است. گرد آوری ردیف آوازی و مجموعه تصنیف های قدیمی به روایت استاد عبداله دوامی، اهتمام در چاپ و انتشار ردیف های استاد صبا و تألیف منابع مختلف برای نوازندگان سنتور از مبتدی تا عالی شامل پیش درآمد، چهار مضراب، رنگ وانوع ضربی ها و قطعه های مختلف در تمام دستگاه ها و آوازها بخشی از این تلاش است.
استاد پایور هم اکنون در بسر بیماری به سر می برد .از خداوند بزرگ سلامتی این بزرگوار را خواهانیم.