پري ملکي

کنسرت پری ملکی و مهسا و مرجان وحدت،

سالن کادوگان با ظرفیت حدود 900 نفر، تقریبا پر شده بود و تنها ایرانی ها نبودند که برای شرکت در این کنسرت به این سالن آمده بودند بلکه در میان تماشاچیان، افراد با ملیت های مختلف حضور داشتند.

کتی، زن میانسال بریتانایی درباره انگیزه خود از حضور در این کنسرت گفت اینکه خوانندگان زن از ایران برای اجرای برنامه به خارج از کشور سفر کرده اند، موضوع جذابی است. او گفت بسیار کنجکاو است که درباره موسیقی ایرانی بیشتر بداند به ویژه اینکه سفیران این موسیقی زنان ایرانی باشند.

گروه خواهران وحدت که یک ساعت نخست این برنامه را به خود اختصاص داده بودند، اشعار مولانا و حافظ را درمایه شوشتری و قطعاتی دیگر را با الهام از اجرای سیما بینا، خواننده فولکلور ایرانی، در دستگاه بیات ترک اجرا کردند.

تک خوانی ها و هم خوانی های مهسا و مرجان وحدت را پاشا هنجی با نی، اتابک الیاسی با سه تار و علی رحیمی با دف همراهی می کردند.

در بخش دوم برنامه، گروه خنیا به خوانندگی پری ملکی، قطعاتی را در اصفهان و چهارگاه اجرا کرد. خانم ملکی، برنده جایزه تلاش مستمر در عرصه موسیقی از سوی جشنواره بین المللی موسیقی فجر در ایران است.

در این گروه که اجرای خود را با تصنیف قدیمی"ماه من" ساخته مرتضی نی داوود، آغاز کردند، ایمان بشری، نوازنده پیانو، سینا خشک بیجاری نوازنده دوایر کوکی و کوزه، نیما نیک طبع، نوازنده دف و سنتور و بامداد ملکی نوازنده تنبک بود.

دوایر کوکی و کوزه در سال های اخیر بیشتر در ترکیب سازهای گروه های موسیقی ایرانی دیده می شوند. دوایر کوکی از لحاظ ظاهری شباهت هایی با دف دارند با این تفاوت که پوست ساز را می توان با تنظیم میزان کشیدگی، کوک کرد و صدای مورد نظر را از آن شنید.

کوزه هم که اساسا از سازهای محلی برخی نواحی جنوبی ایران به شمار می رود، صدایی شبیه به ساز طبلای هندی دارد. نوازندگان کوزه، برای تولید صدا هم از بدنه سفالی آن استفاده می کنند هم با گرفتن و رها کردن دهانه آن هوای داخلش را متراکم می کنند و صدای دلخواه را از این ساز می گیرند.

پریشاد

کنسرت گروه موسیقی "پریشاد" به سرپرستی و خوانندگی پریچهر خلوتی ویژه بانوان در 10 آبان ماه ساعت 14 در تالار وحدت برگزار می شود.

پریچهر خلوتی سرپرست گروه موسیقی "پریشاد" با اعلام این خبر گفت : بخش نخست این کنسرت که به مناسبت نهمین سال تاسیس این گروه برگزار می شود در دستگاه ماهور و چهارگاه و بخش دوم دردستگاه همایون و مایه اصفهان خواهد بود.

وی در ادامه به قطعات این کنسرت اشاره کرد و گفت : قطعات " نمیشه غصه مارو یک لحظه تنها بذاره " با شعری از حسن منزوی و ساخته محمد سریر، "زمن نگارم خبر ندارد "شعر محمد تقی بهار و آهنگ درویش خان ، "عقرب زلف کجت "با شعر علی اکبر شیدا و آهنگ مجید وفادار در دستگاه ماهور و همچنین قطعات "یک روزی رفتم که رفتم"،"ای ماه من ای فروغ شبهای من و "درانتظار" از آثار قدیمی در مایه اصفهان اجرا می شود.

سرپرست گروه موسیقی "پریشاد" درادامه افزود : همچنین قطعاتی چون "پشیمان شدم" ساخته علی تجویدی دربیداد همایون درمایه اصفهان،"ساغرم شکستی،"اثر همایون خرم،"مجنون توام " از انوشیروان روحانی" و "ماه من و انتظار" اثر فضل الله توکل را اجرا کنیم و پایان بخش این کنسرت هم قطعه ای با شعر و آهنگسازی از خودم با عنوان "آه اگر نقاش بودم" اجرا می شود.

لازم به ذکر است مینو قاسم پور(قانون)،نیوشا بریمانی (کمانچه)،نازنین پورثانی (تنبک) ،پدیده اخرارنژاد (تار) و سیما مهرافشا (دف) از جمله اعضای گروه موسیقی "پریشاد "هستند

آوای موسيقی مازندرانی با صدای سيما بينا

پس از سال ها پژوهش و مطالعه پيرامون موسيقی خراسان، حدود پنج سال است که سيما بينا، خواننده ترانه های محلی ايران، به موسيقی محلی مازندران پرداخته و نتيجه تحقيقاتش، به تازگی، در يک آلبوم موسيقی با نام « بانو جان » در آلمان منشر شده است.

تازه ترين آلبوم موسيقی سيما بينا در چهار چوب سلسله برنامه های موسوم به «گل های صحرايی»، به تازگی در آلمان انتشار يافته است.

در اين آلبوم، ۲۲ قطعه کوتاه و بلند سازی و آوازی، از مازندران آمده، که جملگی عاشقانه هستند و از کوهپايه های ميانه اين سرزمين هميشه سرسبز، جوشيده. سيما بينا که ساليان سال، سرگرم پژوهش و بررسی و مطالعه موسيقی خراسان بوده است، حدود پنج سال است که پا به سرزمين مازندران نهاده و هدف اصلی خويش را، بر زنده کردن ترانه های بومی و محلی ايران متمرکز کرده است.

خانم سيما بينا در پاسخ به اين سوال که چطور شد اين بار، به فرهنگ موسيقيايی مازندران، گرايش پيدا کرده است، می گويد: «زمانی برای چند تا آهنگ های گيلانی و مازندرانی در آرشيو خود جستجو می کردم، که تمرينی داشته باشم، برای آماده کردن يک سی دی شيرازی، خراسانی، تلفيقی از همه موسيقی ها که صدای سوخته و دلنشين يک پيرمرد با لحن مازندرانی، مرا خيلی مجذوب کرد و اين شد که از کوير خراسان به جلگه ها و کوه های سرسبز مازندران کشيده شدم و کنجکاو که اين موسيقی را بيشتر بشناسم، هنرمندان آنجا را ببينم و با لحن آنها آشنا شوم و خيلی دوست داشتم که حتی قطعاتی را بتوانم اجراء کنم.»

وی در ادامه گفت و گو با راديو فردا، با اشاره به ريشه ها و اصالت موسيقی مازندران، می گويد: «ترانه ها و نغمه های اين سرزمين سرسبز، دارای شناسنامه و اعتبار تاريخی است و سينه به سينه تا به امروز حفظ شده است.

خانم بينا سپس در پاسخ به پرسشی، به حال و هوای آلبوم و يا سی دی «بانو جان» می پردازد.

«اين سی دی، مجموعه ای است که دستاورد چهار تا پنج سال کار کردن با هنرمندان آن منطقه، تمرين روی آهنگ های آنها و حتی در ضمن اين چند سال کنسرت هايی هم داشتيم، که بعضی قطعات را که آماده می شدند، در آن مجموعه کنسرت ها اجراء می کردم و بعد ديدم، مقام های اصيل و قديمی آن منطقه بسيار جالب است، درواقع اگر انسان اينها را در بياورد، بخواند، اجراء کند و معرفی کند، اينها هستند آن ويژگی آواز و موسيقی آن منطقه.»

وی می افزايد: «(من) سعی کردم در اين مجموعه حتما مقام های آنجا را فرا بگيرم، خيلی دقت کردم که نوارهای بسياری را بشنوم، هنرمندان مختلف آن منطقه را ببينم، که هرکدام هم به يک نحوی اجراء می کنند، ولی روی نوارهای مختلف آرشيوی که از موسيقی مازندران داشتم و هنرمندانی، که در آن منطقه با آنها آشنا شدم، مانند خانواده محمدی ها.»

مجموعه موسيقی مازندران، می تواند حال و هوای موسيقی اصيل آن منطقه را، منتهی با صدای سيما بينا، بيان کند.

در نواختن قطعات سازی و آوازی آلبوم «بانو جان»، جمال و جلال محمدی، عليرضا شيروانی و حنيف شهميرزادی، نوازندگان سرشناس سازهای بومی و محلی مازندران، دست داشته اند

شش بانوي موسيقي ايران تجليل مي‌شوند